Ultima Thule

..straszna nie , ale niepokojąca.

_________________
..Ty się tym zajmij..

przepotwornie straszliwy to jest Mor

Wreszcie płyta dotarła i do mnie, więc napiszę nieco o wrażeniach.
Niezwykłe brzmienie, choć dość mroczne. Armata - muzyczny krajobraz na klarnet ( o ile nie pomyliłem... ) i wiertło dentystyczne. Niezwykły głos Elronda - maluje głosem! Płytę tworzyli dwaj malarze (i konserwator zabytków), więc w sumie nic też dziwnego. Trochę kojarzy mi się z Vangelisem, w sumie nie wiem do końca, dlaczego, podejrzewam, że to z powodu elektroniki Michała Jacaszka.
Muzyka jest jak czarna mgła nad moczarami, albo jak pokój z XIX wieku w kamienicy - wysoki, zakurzony, trochę ciemny. Czarodziejskie sztalugi niepokoją, wszak magia to zło - ale nie o to tu chodzi. Muzyka unosi się nisko nad ziemią, ale nie jest tak groźna, jak brzmi. W końcu to poezja, choć zmierza do chaosu, który słychać w ostatnim utworze. Kończy się nagle, jak nagranie z rejestratora lotów znalezionego po katastrofie.
Mimo wszystko, mi (w bardziej "drapieżnej" wersji koncertowej) kojarzyła się z "Armią" - niektóre frazy są "jednoznaczne" - "Jest w lesie ptak", "Ja to ktoś inny". Chyba dlatego, by tego uniknąć teksty na płycie są śpiewane po francusku - w tym języku Budzy jeszcze nie śpiewał, więc to bardzo ciekawy eksperyment - francuski kojarzy mi się z językiem, który nie powinien służyć do normalnego użytku, tylko do pieśni lub modlitwy, choć to i tak trudne, bo żeby coś potwierdzić po francusku, trzeba wszak zacząć kwiczeć jak świnia... . Bardzo dodało to płycie niezwykłości w każdym bądź razie. Jedna z najbardziej niezwykłych płyt w dorobku Tomasza Budzyńskiego, a podejrzewam, że i w dorobku pozostałych jej autorów.

_________________
Would you know my name, if I saw you in heaven ?

Mój kanał na YouTube, czyli klejenie modeli, ale nie tylko.

Od trzech dni słucham płyty i jestem pod wrażeniem. Z każdym przesłuchaniem coraz większym. Zupełnie się tego nie spodziewałem, bo utwór "Armata", od jakiegoś czasu już dostępny do odsłuchu, jakoś mi nie podszedł. Słuchałem kilka razy i nic. Nie mogłem się przebić przez tą mnogość dźwięków. Biłem się z myślami czy kupić już teraz płytę czy może poczekać na koncert i wtedy na żywo się przekonam. Doszedłem do wniosku, że czytając kolejne posty nie dotrzymam i muszę kupić. No i jest . Numer jeden jak dla mnie to bezapelacyjnie "Fetes de la faim". Numer dwa "Potop". Pozostałych jeszcze nie potrafię uporządkować. "Armata" jest dopiero gdzieś przy końcu. Płyta "bardzo piękna". Jak mawia moja przyjaciółka na świecie jest coraz mniej rzeczy, które można określić "piękne".

Żona mi nie pozwala puszczać "Rimbauda" w domu.








Wojckowi też jego żona nie pozwala.

_________________
Andres Pedro Cristobal de Corteza

A mojej Żonie bardzo się podoba... może Armata niekoniecznie, ale te wszystkie po francusku bardzo lubi...

_________________
The Roots of Pangea na YouTube
Duszą Malowane obrazy

...mojej też ( a szczególnie armata )

_________________
ooooorekoreeeoooo

_________________
ja herez ja herez

Moja też mi nie pozwala
Wytrzymała pianinko na początku armaty i na tym skończylo się słuchanie Rimbauda bez słuchawek

_________________
Dzień jeszcze trwa i wszystko można

Hehehe .

Chyba muszę sobie włączyć!

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Wczoraj dotarła do mnie przesyłka z Rimbaudem (przy okazji też z ostatnią Irchą i ostatnim Jacaszkiem na winylu wydanym przez Gustawa). Jestem pod wielkim wrażeniem tej płyty. Jest to piękna apoteoza wolności artystycznej. Nie słychać żadnych założeń tylko muzyka przez M. Trochę obawiałem się przy zapowiedziach, że może to być bardzo wsobna rzecz - ale gdzie tam, to jest free. I w ogóle to nie jest straszne ani depresyjne, tylko piękne. Panowie, czapki z głów i widzimy się w Lublinie.

PS.
Jak już przy żonach jesteśmy to moja jest pod wielkim wrażeniem całości, a zwłaszcza utworów po francusku.

_________________
"Staliśmy nad przepaścią, ale zrobiliśmy krok do przodu!"

Nie mam ostatni natchnienia więc późno i krótko, ale...
Warto było tyle czekać - znakomita muzyka. Słyszałem w tym roku ~100 płyt, a to jest pierwsza trójka (obok Wovoki i Shofar).
Nieco inna to muzyka od tej znanej z koncertu więc tym bardziej zaskakuje.
Utwory francuskojęzyczne przyjemnie kojarzą się z Young Gods.
Mam nadzieje, że uda mi się jeszcze usłyszeć to na żywo.
Gratulacje i dzięki za tę muzyczna podróż.

_________________

Panowie




Tak, zdarza mi się ostatnio stawiać w głowie pytanie: co z Azbestem?

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

też tak myślę

_________________
un tralala loco

wyborcza: http://wyborcza.pl/1,75475,18250776,Now ... _Oly_.html

_________________
ja herez ja herez