Ultima Thule

Czwartkowa noc, Kacper niby na czacie, ale gdzieś daleko w Anglii, a szachów brakuje!

A wy w jakie gry lubicie grać? O takie względnie znane pytam, bo ja mam takie, o których nikt nie słyszał, chyba że grał ze mną kiedyś To o tych nie będe pisał.

szachy * * * * *

Gra doskonała do testowania barku Kacpra przede wszystkim 8) Oraz przesłuchiwania kolejnych płyt i kaset... Suita Ultima Thule się sprawdziła dobrze

Lubię grać długo i wolno. Z myśleniem nad kolejnymi ruchami, choć niewiele potrafię wymysleć. K.T.W.S.G. dla mnie idealnym partnerem do gry jest, bo obaj w równym stopniu nie umiemy grać - a jednak coś tak dajemy radę wykombinować. Ale chciałbym zagrać z kimś innym na forum! Może dla odmiany przy jakichś manewrach?...

brydż * * * * 3/4

o ułamek mniej, bo już właściwie zapomniałem, jak to szło. Nie ma z kim grać (chlip!). A tyle niezapomnianych godzin przy brydżu minęło... z babcią nomen-omen! (chociaż porządniej to mnie mama nauczyła)

A uczyłem się brydża również z książek, których współautorem był niejaki Janusz Mikke. Super pisał! Zdecydowanie wolałem go bez tego "Korwin", i bez liberalnego konserwatyzmu, tylko własnie w tej dziedzinie. Pytanie o asy, Steimann, silne otwarcie w 2, kontra wywiadowcza.. ech...

Ryzyko * * * * 1/2

świetna gra, o której myślałem, że zaginęła na zawsze, a tu nagle się okazało, że znajomi mają taką samą! Kojarzy ktoś może? Podbój świata, taka alternatywna mocno mapa świata, trzeba zdobywać kontynenty...

Scrabble * * * *

może i lepsze niż 4, ale rzadko grywam i - przede wszystkim - jestem w to BEZNADZIEJNY. Jak się zawsze przegrywa, to może zapał minąć.

Master Mind * * * *

to jest coś konkretnego, mam wersję kieszonkową od niedawna i naprawdę jest to niezłe na uruchomienie zastałych tkanek muzgowia. Czasem zaćma łapie i za Chiny nie mozna wymysleć, co ten drugi tam ułożył za głupią kombinację!

Monopol * * * 1/2

dobra to gra, chociaż sam z siebie to bym chyba się nie zabrał za granie. Ale z dziećmi owszem, porządna zabawa, można się nawet całkiem przejąć

Warcaby * * *

jakieś to takie... w porównaniu do szachów nijakie?

---

A w ogóle to lubicie grać w gry planszowe (i planszowopodobne)? Ja od skończenia podstawówki cierpię na brak chętnych do towarzyszenia mi w tej jakże miłej czynności

O, i proszę mi powiedzieć, czy w ostatnie lato - w Karkonoszach albo w komunie potem - czy ja kogoś próbowałem wciągnąć do gry w takie coś, gdzie się wrzuca takie kółeczka, żeby ułożyć cztery pod rząd?...
Jak nie, to macie to jak w banku prędzej czy później!

To jest moja gra na * * * * * * !!!

_________________
ćrąży we mnie zła krew

hi hi - sobie nie przypominam..

W sumie gier znam mało albo też nie pamiętam jak sie grało, na przykład gry karciane - tu mam olbrzymie braki - nie tylko bridż ale i tysiąć i sechcyk i inne tam - z tych co znam najbardziej lubię makao! Kilka miesięcy temu z siostrzeńcem jechaliśmy non stop!

Ryzyko...? Chyba miałem coś - gdzieś z tą grą ale..

Co do Monopolu pisanego z dużej litery to mam go już zdecydowanie dość! Ale z dzieciami pograć to jest dobry pomysł, przy czym w tym momencie to i mój małoletni partner ma już wyżej uszu tych wszystkich "kartę należy zachować do wykorzystania lub sprzedania", "Byłeś nietrzeźwy w pracy", czy wycieczek do Montekarlo...

Szachy są w mej zdecydowanej czołówce - gram mało ostatnio i zawsze słabo, ale lubię bardzo!

A pamiętam jeszcze z gier szachownicowych skoczki - nie bałdzo skomplikowana gra, ale gdy dziecięciem będąc chorowałem i mama chciała troszkę rozrywki mi zapewnić to sobie pamiętam graliśmy i zdobyliśmy taka wprawę, że trzaskaliśmy błyskawiczne partie bez słów, tylko smiejąć sie i obracając szachownicę

Crazy - jaki przyjemny wątek!

Część tych gier to stosowało się za młodu i w sumie w wielu nie najważniejsze jest samo granie, ale okoliczności, osoby współgraczy i ogólna atmosfera, nawet Chińczyk okazać sie może grą wspniałą!

Oddzielna kategorię stanowia jeszcze gry kartkowe, co nie? Kółko i krzyżyk, piłkarzyki, no i przede wszystkiem Okręty oraz Państwa miasta.

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Zdecydowanie szachy i scrabble. Zapraszam do szachów przez jakiegoś komunikatora w listopadowy wieczór, jak już będę miał stały internet w chacie.

W szachy jakoś mało osób tu (w moim mieście i okolicy) gra. W warcaby też. Wśród gier karcianych prym wiodą tysiąc, makao i kent, ale w tę ostatnią w sumie najbardziej emocjonującą, nie grałem od pierwszej gimnazjum. Trafiłem wtedy do szpitala i prawie cały czas w to graliśmy.

Ponadto popularne są 4 oczka (inne znane nazwy: gobang, take4, 4er reihe, 4 kółka), które sam spopularyzowałem oraz piłkarzyki. Kiedyś zdarzyło mi się grać w samotnika. Niektórzy nie uwierzą, ale w to się gra w dwie osoby i emocje są wtedy prawie jak przy piłce nożnej, tylko trudno dostać wersję kieszonkową.

A! Tata raz kupił na targu świetną grę Up&Down, produkcji niemieckiej, kilku osobom, którym ją dotychczas prezentowałem, się podoba.

_________________
Czuję tu zapach chrześcijanina

A kto będzie symultanistą?

_________________
http://danielpaczkowski.blogspot.com

Hm...
Powiem tak. Jako typowy humanista jestem za głupi do gier, w których jest dużo kombinatoryki, przewidywania wariantów, wgryzania się w zasady, słowem - myślenia
Toteż dziękuję serdecznie szachom, brydżowi, Master Mindowi itd. Wyjątkiem jest scrabble. Lubię.
Natomiast przy odrobinie wytrwałości można mnie wciągnąć w grę gdzie wszystko zależy od losu. Np: ruletka jak najbardziej.

Nie lubię gier opartych na przypadku. Mam to po tacie.

_________________
Czuję tu zapach chrześcijanina

Proponuję najpierw sprawdzić jakie poziomy reprezentujemy w rozgrywkach indywidualnych. Ale to już w listopadzie. Dam znać, gdy już będę miał net.

_________________
http://danielpaczkowski.blogspot.com

Szachy zasadniczo są bardzo ciekawą grą, tylko mój problem z nimi polega na tym samym, co Crazy'ego ze scrabblem. Kiedyś przegrywałem równo z tatą i bratem, później z kolegą z liceum. Raz jakimś cudem doprowadziłem do takiej sytuacji, że wygrana była niewyjęta, ale nie wytrzymałem psychicznie i skończyło się patem Tak więc, jeśli ktoś ma ochotę wygrać w szachy, to proszę się zgłosić.

Master Mind - oj, w to kiedyś grałem dużo, do tego stopnia, że stałem się kiedyś w niewielkim stopniu współtwórcą wersji komputerowej tego czegoś, co miało tę zaletę, że nie potrzebny był człowiek do ustawiania wzorku i oceniania poprawności. W to akurat skuteczność miałem chyba niezłą, ale już nie pamiętam całego opracowanego systemu, który to gwarantował.

Brydż - lubię grać, choć jak to bywa z większością gier nie za bardzo umiem, ale dość szybko (jakaś godzina) mi się nudzi. Okazja trafia się rzadko, bo nie często jest dokładnie czworo chętnych. W Kenta grałem kiedyś nałogowo. Niewątpliwie z gier karcianych najbardziej żywa i budząca największe emocje.

Jest taka gra, zyskująca różne nazwy w zależności od realizacji, polegająca na znajdowaniu par identycznych obrazków, które leżały sobie zakryte. Nawet teleturniej kiedyś powstał na podstawie tej przedniej zabawy. Kiedyś bardzo często w to grałem.

A z typowo planszowych to jednak prym wiedzie nieśmiertelna Magia & Miecz. Ostatni raz grałem w to jakiś rok temu, nie wciągnęła tak, jak kiedyś, ale nadal przyjemna rozrywka.

_________________
My shadow is always with me. Sometimes ahead... sometimes behind. Sometimes to the left... sometimes to the right. Except on cloudy days... or at night.

Ooooo!!!! Magia i Miecz! Taaaaaak!!! Uwielbiałam to kiedyś.

Poza tym - rzadko gram w gry takie, ale bardzo lubię scrabble (zapewne dlatego, że grając pierwszy raz, zaskakująco często wygrywałam ); w dzieciństwie rózne odmiany Monopolów (Fortuna się to nazywało); Brydża kiedyś próbowaliśmy się nauczyć, ale nigdy nie graliśmy . A bardzo bym się nauczyć chciała! Aaaa i jeszcze z głębokiego dzieciństwa pamiętam jak przez mgłę taką dziwną grę (planszową), w którą grałam z moją najlepszą przyjaciółką podstawówkową - celem było zdetektowanie złoczyńcy jakiegoś... W sensie - bycie detektywem, który łazi po różnych pokojach, zbiera rekwizyty-dowody zbrodni i dedukuje To było coś! Ale nie pamiętam nazwy tego cuda...Zna ktoś?

_________________
There's a lot of things if I could I'd rearrange

Przede wszystkim szachy. Lubie co nie znaczy ze jestem dobrym graczem Najlepiej na zywca (przez neta jakos tak srednio). Najczesciej gram z bratem, czasem z ojczulkiem. W ogóle to nauczyl mnie grać (bylem jeszcze w podstawówce) koleś co pastowal sobie pół dnia glany przed moim blokiem az mu sie swieciły jak psu....no. Monopol w czasach podstawówki czesto. Przez neta za to bardzo lubie w Scrabble grać. Kiedyś z kumplami mielismy jazde na 3,5,8 (karciana), gralismy calymi dniami. Jestem za tym aby zrobic jakies rozgrywki w cokolwiek (szachy, scrabble...) przez internet!

Detektyw!
Dzięki Kacper!

Zagrałabym w takie coś kiedyś jeszcze! Ciekawe, jak wiele by gra ta straciła ze swojej niesamowitości - po konfrontacji z dziecięcą perspektywą




Oooo! I takie coś też pamiętam! I że fajne było!
(I niewiele więcej pamiętam )

_________________
There's a lot of things if I could I'd rearrange

Ja grałem z paręnaście razy, ale się i tak nie nauczyłem...




O tak!

W karty to najczęściej grywa(łe)m w tysiąca i 66. W to drugie w czasach licealnych w wersji dla trzech osób (dosyć skomplikowane warianty, z których tylko wyjątkowo przychodziło grać w przypominający wersję dwuosobową) - nawet w internacie mieliśmy coś na kształt rozgrywek pucharowych. Trochę grywałem w gówno (no, tak to się nazywa, co ja na to poradzę) oraz (zwłaszcza w podstawówce) w ch... (czasem zwanego panem). I w makao. W pokera czy oczko rzadko - i nigdy na pieniądze.
I w złodzieja, i w cygana, i w świnki, i w remika, i w planowanie.

A teraz - praktycznie nie pamiętam zasad większości z tych gier.

O - moja najulubieńsza zaś chyba to w nerwusa. To jest gra! Koordynacja ręki i oka!


W szachy to gram słabo. Kilka razy może udało mi się wygrać. Zresztą ledwo znam co prostsze zasady (już nie pamiętam dwóch typów roszad, a bicie piona w przelocie to już zbyt skomplikowana sprawa).
Warcaby trochę nudne. Kiedyś grywałem na 100-polowej planszy (trzy rzędy). Skoczki mało skomplikowane, ale radosne. Na szachownicy jeszcze grywałem w wilki i owcę (albo odwrotnie ).

Chińczyka nie wspominam, bo to klasyka.


A osobną kategorią są gry na kartce w kratkę praktykowane w szkole... Ale o tym może innym razem.

_________________
zostaw władzę... pociąg "Gdańsk" odjeżdża już

tez w to kiedys gralem, moja ulubiona postac Mr Musztarda



Widac K.T.W.S.G., ze gralismy w Magie i Miecz w podobnym czasie ale w innym miejscy t.j. przestrzeni
ta czesc "Jaskinia" to tak naprawde nazywala sie chyba Podziemia. Wakacje mi sie z tym kojarza. Rozkladalismy sie na dywanie i tak mijalo sporo czasu
Z tego typu gier pamietam tez strategie z II wojny oparte na planszach heksagonalnych np Kreta. to tez bylo swietne.

A jesli chodzi o gry karciane to umiem grac w Brydza , bo nauczyl mnie moj ojciec a i z bratem grywalem kiedys, ale to dawne czasy..
Chetnie bym sobie ptrzypomnial bo nie mam z kim grac

Była i "Jaskinia" i "Podziemia" (te drugie były wcześniej). Jeszcze "Miasto", "Kosmiczna otchłań" i pewnie kilka innych. Ale każdy kolejny dodatek wydawał mi się coraz bardziej udziwniony.

_________________
My shadow is always with me. Sometimes ahead... sometimes behind. Sometimes to the left... sometimes to the right. Except on cloudy days... or at night.