Ultima Thule

(-)

Ha, no właśnie. Mój post będzie swego rodzaju uzupełnieniem, bo Raz Dwa Trzy, jakie naprawdę znam - to to z kowerami.
Ale po kolei.
Po pierwsze - brawo za założenie wątku!
Po drugie - MAQ nam dojrzewa! Patrzcie Państwo - najpierw Kissy itp., a tu w dwa dni co za wątki - Raz Dwa Trzy i Genesis - no no....
Teraz do rzeczy:
Najpierw wstępik - wszystkie płyty Raz Dwa Trzy, które opisałeś znam bardzo pobieżnie, chyba tylko ze dwie słyszałem w całości. To jest bardzo fajna i bardzo pomysłowa muzyka i ja ją bardzo doceniam, tylko jakoś nie do końca trafia w mój typ. Mogę posłuchać, pośpiewać i będzie mi się podobało na pewno, ale to jednak nie to.
Z jednym wyjątkiem - wymieniając swoje ulubione kawałki, nie napisałeś, MAQ, o jednym z nawet nie wiem jakiej płyty. W wielkim mieście. Dla mnie ten kawałek jest absolutnie przepiękny i pewnie zmieściłby się w pięćdziesiątce moich ulubionych polskich numerów - co, zważywszy na me uwielbienie polskiego rocka, uważam za pozycję wysoką.
Teraz te dwie płyty które znam.

Czy te oczy mogą kłamać ***** - jedna z trzech-pięciu moich ulubionych polskich płyt obecnego stulecia. Magiczny dla polskiej muzyki rok 2002, kiedy to ukazały się również "Fiu fiu" i "Taniec szkieletów". Zawsze lubiłem utwory Osieckiej w różnorakich wykonaniach, ale to co zrobiło Raz Dwa Trzy na tej płycie przeszło moje najśmielsze oczekiwania. Ja tę płytę (kasetę) mam już chyba ledwo żywą, tak ją katowałem przez te pięć lat z kawałkiem. Zaczyna się tak sennie, pięknie i leniwie "Miasteczkiem Bełz" o Kresowym tekście (co też mi dość bliskie), gdzie Nowak w taki charakterystyczny sposób mruczy te słowa, że aż czasem ciężko je zrozumieć. Już tu jest co co zachwyca przez cały album - urocze partie gitar, kontrabas, klimatyczna perkusja... I tak jest przez całą płytę, mógłbym wymieniać kawałek po kawałku, bo tu nie ma słabego punktu. Może tylko "Wielka woda" jest dla mnie za szybka, ma zbyt radosny podkład muzyczny i powaga tekstu trochę mi tu ginie. Instrumentalna wersja "Niech żyje bal" na końcu też może nie ma aż takiej siły rażenia. Z jaśniejszych punktów dodam jeszcze "Oczy tej małej" (całość po prostu perfekcyjna", Santanowskie solówki w końcówce "Czy te oczy mogą kłamać" i dostojne "Nim wstanie dzień" - to piosenka z serialu "Prawo i pięść" (A swoją drogą piosenka z "Czterech pancernych i psa" to też tekst Osieckiej).

Młynarski **** - ale jeszcze nie osłuchany aż tak dobrze jak poprzednik, zastanawiałem się nad dodaniem połówki. Znowu karkołomny pomysł i znowu wielka forma. Trochę narzekam na dobór repertuaru, nawet nie że brakuje mi jakiegoś kawałka Młynarskiego (swoją drogą tekściarstwo jego znam dużo gorzej niż Osieckiej), ale sporo fragmentów tego albumu to piosenki angielskie, rosyjskie czy francuskie, przez Młynarskiego tłumaczone. Ale jak wykonane. Co tam wyrabiają te gitary w "Moskwa - Odessa" albo w końcówce "Piosenki Wańki Morozowa". Za gardło niemal chwyta mnie wykonanie "Jeszcze w zielone gramy" na koniec koncertu (a zwłaszcza fragment To bym jeszcze raz pofrunął). No i klasyk nad klasykami - "Jesteśmy na wczasach". Wykonany bardzo dobrze, z ładnym akordeonikiem i (doskonały pomysł!) z gościnnym udziałem Młynarskiego. Dodam tylko że ten tekst sam w sobie to dla mnie absolutne mistrzostwo tekstu piosenki, te zwroty akcji, to przeniesienia ciężaru bycia bohaterem z narratora na basistę, ta Panna Krysia, która z pozornie luźnej wzmianki staje się niemalże sprawczynią dramatu... I tylko żal że w wersji Raz Dwa Trzy zabrakło nieśmiertelnego Dla sympatycznej Panny Krysi z turnusu trzeciego.

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.

(-)

MAQ - chyba masz ferie i stąd ta nadproduktywność

co do zespołu to praktycznie znam tylko płyte z piosenkami Osiecieckiej i zawsze mi się bardzo podoabała. Poza tym znam jedynie pojedyncze utwory.

_________________
Klaszczę w dłonie ...
... by było mnie więcej ...

(-)

_________________
http://freemusicstop.com

To jest mielizna. A w najlepszym wypadku ich "niezwyciężony".



Gdybym znał wszystkie, zgodziłbym się bezapelacyjnie, a tak, to muszę przyznać, że to wysoce prawdopodobne.



Trochę też tak mam. Znam tylko radiowe "Jesteśmy na wczasach" i przechodząc obok półki z polskimi płytami w sklepie jakoś nie mam dużej chęci sięgnięcia po tę płytę, choć Osiecką przyjmuję dobrze.

_________________
zostaw władzę... pociąg "Gdańsk" odjeżdża już

MAQu

Kolejny wątek, którego bardzo brakowało!

(-)

_________________
http://freemusicstop.com

ale fajnie... jutro się tu wpiszę... dziś krótko

zdecydowanie tak... a Młynarskiego posłuchałem kawałek na żywo w radiu i nawet nie dałem rady wytrwać do końca... olbrzymie rozczarowanie...

pozdro...
KoT

moja dyskografia RDT niestety się zaczyna się od 'Niecudu'. Z tą płytą była śmieszna historia - daaawno temu tata słuchał jej namiętnie. Dla mnie wtedy to była wtedy dziadowska muza - ojciec słucha, więc jakieś nudziarstwo.

Dopiero kiedy głośno zrobiło się o 'Trudno nie wierzyć w nic' zaciekawili mnie. Byli już wtedy bardzo popularni, przez dłuższy czas katowali ich utwory w radiu. Podchwyciłam. Płyta okazała się bardzo zróżnicowana, bogata aranżacyjnie - moje serce podbiły utwory takie jak 'Jestem tylko przechodniem' czy 'Mam imię nazwisko i pracę'. Tak jak u MAQ i KoTa - najlepsza [z tych które znam] ***** 1/2

Niedługo potem [2005 r.] zagrali na koncert Woodstock, pobębnili trochę, pobujali. Wydane potem DVD sprawiło, że byłam pod wrażeniem. Popisali się, udowodnili, że są świetnymi artystami. Koncert można oglądać godzinami.

Gwiazdki:
-wspomniany 'Niecud' dziś sentymentalnie oceniam na **** z mega-plusem i tytułową piosenką na maksymalną ilość gwiazdek, nie inaczej i jeszcze fajowa okładka.
-Do 'Sufitu' dobiłam się później. Klimat zobojętniały, ale doceniam świetne teksty i energetyzującą muzykę, grają swoje i chwała im za to. Tu jednak muszę dać niższą ocenę ***1/2
-'Cztery' - znam dość pobieżnie więc nie gwiazdkuję, ale uwielbiam optymistyczny 'W wielkim mieście', który ma moc wprowadzania w dobry nastrój.
-'Młynarski' - nie dziwię się, że w oceniających taka nieufność, bo też nie mogłam się do niego przekonać. Płyta szalenie melodyjna, są momenty dość płaskie, które mnie wcale nie oczarowują i dłużą się okropnie. Ogólną wartość podnoszą fantastyczne: piękne 'Jeszcze w zielone gramy', 'Tak malował pan Chagall' i żywiołowa 'Moskwa - Odessa'. Album zasługuje na **** z minusem

Mam wielki szacunek dla tego zespołu i Adama Nowaka, który jest świetnym tekściarzem. Ktoś może czytał 'Trudno nie wierzyć w nic' - obszerny wywiad z wokalistą?

_________________
俳句
_________________

<PRZERWA>

(-)

książka, książka, ale oparta na wywiadzie

_________________
俳句
_________________

<PRZERWA>

MAQ brawo za wątek!

Bardzo lubię RDT - to dla mnie czołówka moich polskich ulubionych zespołów. Ciekawe są opinie na temat ostatniej płyty. Mój Wuj, który jest fanem RDT ocenia ją dość nisko. Ja z kolei bardzo wysoko, na początku nawet wyżej niż Osiecką, chociaż tej drugiej płyty dawno nie słuchałem. Wkrótce się tu dopiszę.

_________________
Youtube

Zespół poznałem dawno temu przy okazji płyty Sufit... kojarzyłem go z klimatami krainy łagodności, co automatycznie zaniżało jego notowania... potem wpadł mi w ręce Niecud i zainteresowałem się całą resztą... Zespół wydał mi się nietuzinkowy, a stawianie go obok Starego Dobrego Małżeństwa i Wolnej Grupy Bukowiny Groteskowe...


Muzyka z tależyka *****
Ta składanka świetnie podsumowuje okres twórczości do roku 2002. Mi w zupełności wystarcza i całe albumy są dal mnie zbędne... tu jest to co najlepsze (oprócz gnojków których niecierpię) trudno mówić, że przeboje, ale na pewno bardziej znane i ładniejsze utwory zespołu. Dobrze się tego słucha, utwory są poukładane niechronologicznie co też jest dobrym pomysłem...



Czy te oczy mogą kłamać *****-
Młynarski **?
Przypomnieli mi o sobie znakomitym albumem z piosenkami Osieckiej... Osieckiej nigdy nie ceniłem, jej piosenek nie słuchałem, bo i po co... ale zaciekawiony radiowymi przebitkami sięgnąłem po płytę i się nią zachwyciłem... Po pierwsze okazało się, że chcącniechcąc znam te piosenki i teksty... Poraziły mnie piękne melodie i dobre teksty, ale przede wszystkim świetne aranżacje... zespół wykonuje te kawałki jak swoje własne, nigdzie nie ociera się o banał, poradzili sobie nawet z nieszczęsnym Niech żyje bal ! Chyba najbardziej podoba mi się różnorodność tych utworów... jedyna wada tej płyty to jest taka, że gdzieś tak po 9 numerach mi się nudzi... ale to był koncert i na koncercie było zapewne pięknie i trudno się dziwić, że nie był krótszy... jak bym miał coś wyróżnić to Okruszka, Nim wstanie dzień i Oczy tej małej... no i Piosenkę z Jana serce ! (lubiłem ten serial... świetna rola Kazia Kaczora). No i tu od razu przeskocze do Młynarskiego... Jak już napisałem wcześniej bardzo byłem ciekaw tego koncertu, wyczekałem, włączyłem radio i przez 30 minut nudziłem się jak mops... stwierdziłem, że to nie ma sensu i wyłączyłem... Dlatego nie podejmuję się rzetelnej oceny... Jedno jest pewne - wszystko na jedno kopyto... próżno tu szukać różnorodności jaka była na płycie z Osiecką... odpowiedź na pytanie dlaczego wydaje mi się oczywista... o ile Osiecka pisała teksty dla różnych artystów, którzy pisali muzykę o tyle Młynarski pisał głównie dla siebie... u niego ważniejszy był tekst niż muzyka... temu wyzwaniu 123 nie sprostali i zagrali słaby koncert, który nie powinien się ukazać na płycie...

Trudno nie wierzyć w nic *****+
Jedna z najlepszych polskich płyt ostatnich lat... Piękne teksty, piękne melodie... właściwie to trudno coś mądrego napisać... nie ma tu ani jednego zbędnego dźwięku... Zwłaszcza teksty są tu niesamowite... o Bogu, o życiu, o miłości... wyborna poezja, unikająca jednoznacznych i banalnych odpowiedzi na pytania które sama stawia... Muzycznie świetnie to brzmi, ale nie ma się co dziwić - za produkcję odpowiada Marcin Pospieszalski... na płycie pojawił się też Mateusz... Płyta również pięknie wydana - okładka, książeczka, sam dysk imitujący płytę winylową... Cudeńko !

Warto wspomnieć o świetnym DVD z Woodstocku 2005 - piękny koncert fajnie się ogląda i słucha... W ogóle koncerty tego zespołu są naprawdę fajne - widziałem dwa i oba były kapitalne. Szkoda, że ostatnio zespół gra w miejscach typu filharmonia za ciężka kasę...

Ten Młynarski mnie mocno rozczarował... niestety ale przedłużył czekanie na nową płytę studyjną... obawiam się jednak, że opus magnum zespół ma już za sobą

pozdro...
KoT

O! Jeden z moich ulubionych zespołów. Właśnie słucham "Sufitu" i cieszę się, że powstał wątek. Dopiszę się jeszcze dzisiaj.

EDIT:
To ja **
Słucham tylko od czasu do czasu, żeby sobie przypomnieć. Dzisiaj na przykład słuchałem, żeby móc się wpisać w Ocenarium. Trudno mi przebić się przez brzmienie. Więcej jest ciekawostek pod względem aranżacyjnym niż prawdziwej muzyki. Zespół udowadnia pewną swoją oryginalność, choć nie pokazuje jeszcze, że będzie dobry. Z lepszych kawałków to "Nie pal" i "Kto odchodzi w białe noce" mógłbym wskazać. Sam początek płyty - pierwsze kilka sekund - też jest niezły.

Z dodatków oczywiście lubię "Talerzyk". Dobry tekst i przyjemna melodia, i dobre wykonanie. Reszta mnie nudzi, a w teksty nie bardzo chce mi się wsłuchiwać.

Cztery - nie znam

Sufit *****
Jedna z moich ulubionych płyt w ogóle. Bywa, że kiedy jej słucham i robię coś innego, muszę w odpowiednich momentach przerywać na przykład czytanie i wysłuchać fragmentu w zupełnym skupieniu, na przykład w końcówce "Przetrwają". Bardzo lubię różnorodność tej płyty, piękne solówki. Teksty mówią o życiu bardzo wiarygodnie i nastrajają mnie pozytywnie. Znajduję w nich wiele fragmentów dla siebie. Teraz na przykład leciał u mnie właśnie prze chwilą refren: "A światło naprawdę niech budzi nas ze snu, zapala się w mroku i drży. Gdziekolwiek nas nie ma, gdziekolwiek jesteśmy, niech płonie." To chyba o miłości piosenka - czasami nie nadążam za słowami i muszę się domyślać sensu. O śmierci też jest świetny kawałek ze strasznymi dźwiękami na końcu. Moje życie, miłość i śmierć, i wszystko będzie takie jak na "Suficie" (przynajmniej w zbliżeniu, bo nie mam zamiaru odtworzyć wszystkiego idealnie), a nie jak w "Pieśni egzystencji" z "To ja".

Dwóch płyt tu nie znam.

Trudno nie wierzyć w nic *****
Nie podoba mi się tak bardzo jak "Sufit", ale też jest pozytywnie, o życiu i z dobrymi solówkami.

Młynarskiego nie znam. Nie interesuje mnie w ogóle.

Widziałem ich kiedyś na żywca - w pierwszej albo drugiej gimnazjum.

_________________
Czuję tu zapach chrześcijanina