Ultima Thule

Miałem tak samo jak przyjeżdżała śmieciarka to z braćmi się rzucaliśmy do okna, żeby obejrzeć, jak "poptki" (tak nazywaliśmy śmieciarzy) opróżniają kontenery.
A jak byłem jeszcze mniejszy (powiedzmy z pięć lat), szliśmy często z siostrą odwiedzić wymyśloną ciocię Kiszkę - mieszkała za kanapą w dużym pokoju

_________________
dobro jest dobre, pięść rozwali świat

Mnie mój kochany braciszek z siostrami nastraszył kiedyś duchami za firanką. Na takiej zabawce keyboardzie włączył rocka, grał i śpiewał: "Stoją sobie duchy za firanką!". Rock niesie emocje Jak potem wyszłam z tego pokoju byłam nie ten człowiek. Wiele wiele lat się panicznie bałam tych duchów i firanek. Nigdy nie siedziałam sama w pokoju - zawsze musiałam być z kimś albo inaczej strach mnie paraliżował. A jak szłam do ubikacji to wołałam babcię lub mamę i musiały stać w otwartych drzwiach, bo jak zamknąć to oczyma duszy widziałam jak coś mnie wciąga...
Do tego w wyobraźmi widziałam potwory. Pamiętam do dziś - widziałam robaki na słomiance, potwory obsiadły żyrandol, śniły mi się węże, wszędzie pełno węży pełzało a jeden największy na mnie prosto szedł i chyba nawet nie spałam wtedy, nie wiem. Schizy jakieś



O, dodam, że nawet raz lunatykowałam. Wstałam z zamknietymi oczami, pamiętam, że do babci i dziadka do pokoju zajrzałam i zobaczyłam, że śpią, potem do brata... Obudziłam się na środku przedpokoju, w korytarzu. Ciemno było, a tam wisiały kurtki, których zawsze się bałam jak światło było zgaszone. I tak stałam w bezruchu, aż mama obudzona wyjrzała z pokoju to do niej pobiegłam. Dziwne tak wstać w nocy i łazić. Ciekawe dlaczego tak zrobiłam? Możliwe, że od tych strachów

Podobno somnambulika nie wolno budzić. Ale trzeba uważać żeby sobie krzywdy nie zrobił. Ja gadam przez sen, czasem z otwartymi oczami. Przynajmniej gadałem i to u nas rodzinne chyba, bo złapałem brata na tym jak opowiadał o rejsie na żaglówkach (niestety potem przeszedł w bełkot

Kiedyś nie mogłem spać, bo starszy chłopak opowiadał w domu wczasowym przed gromadą nieletniej gawiedzi historię o wampirach. Może to było w Zakopanem, a moze gdzie indziej. zresztą po przeczytaniu lektur z wężami tez mi się tak zdarzało, a po obejrzeniu Frediego Krugera III w ogóle miałem problemy ze snem (a to było chyba już w 8 klasie

hmmm. mieliśmy podobne upodobania techniczne widzę. co prawda koparki az tak bardzo mnie nie fascynowały,ale za to dźwięki betoniarki, piły zwanej krajzegą były extra. a skoro koparka Cię hipnotyzowała, swietnie byś się odnalazł w technikum melioracji wodnych. w tej szkole nie dało rady zaniedbywac swoich talentów artystycznych, a przy tym nie dostawało się zaniżonych ocen...

Zawsze się bałam jak przeczytałam coś strasznego, albo ktoś opowiedział cos takiego. Ze trzy miesiące nie siedziałam sama w pokoju po przeczytaniu "nowych wyznań egzorcysty"... Teraz unikam takich książek i uodporniłam się trochę na strachy


To najgłębszy stan hipnozy? Takiemu można różne rzeczy wmówić... Brrr

Bałam się potworów. Miałam i mam bujną wyobraźnię, ogladałam japońskie bajki o jakiś czarodziejkach, co ze złem walczyły... No i wyobraźnia pracowała na najwyższych obrotach, jak szłam spać... Budziłam się w środku nocy... I wydawało mi się że jakiś potwór z bajki stoi w drugim końcu pokoju... Żeby nic nie zrobił, trzeba było leżeć nieruchomo z zamkniętymi oczami, albo całkiem się schować pod kołdrę...

Dzieliłam pokój z rodzicami i nic to nie dawało... Rodziców nic nie ruszy bo oni nie wierzą w potwory i czarodziejki

Było też sporo innych rzeczy, których nie pamiętam. W ogóle byłam strachliwym dzieckiem.

Teraz już mi przeszło. Nawet jak na oglądam się okrów w LOTR to mnie nie rusza Ale horrorów nie oglądam. Tak na wszelki wypadek, jakby fobie miały wrócić.

Uwielbiałem w dzieciństwie wdychać spaliny samochodu marki Syrena.
Wartburg też był w tym względzie ok. Generalnie dwusuwy lubiłem wąchać.

też miałem tak z syrenami. sąsiad miał i pod moim oknem mył ten mega wypasiony wóz, więc spaliny same do mnie wpadały

ale temat!
Ja bałem się gości pracujących w kotłowni których nazywałem kotłownikami
ni i jeszcze Sylora, mój tata kiedyś nazwał tak coś przez telefon mówiąc "cześć sylor", kiedy się spytałem co to jest powiedział że jest zielone. Po paru latach dowiedziałem się że to moja ciocia..Sylwia (notabene nie jest zielona)

_________________
http://freemusicstop.com

Gdy byłem mały wakacje spędzałem na wsi u babci koło Cieszyna,i w porze żniw fascynowały mnie wszelkie maszyny rolnicze typu traktory,kombajny i snopowiązarki.Tam też gnieździła się jedna z fobii-baba jaga w starym piecu do wędzenia,przykrytym dywanem.Z bajek-panika na widok Buki,ale to norma wśród dzieci.Miałem jakieś 7 lat,gdy pierwszy raz widziałem 'Imię róży',po tym prześladował mnie tłumacz z greki utopiony we krwi...z dziwniejszych-kiedy kładłem się spać i leżałem z uchem na poduszce słyszałem/ciągle słyszę/ coś w rodzaju odgłosu stóp idących po żwirze,myślałem że to śmierć sie przechadza koło domu.Tata lubił straszyć 'Grubołysym',który wlatywał przez komin-teraz domyślam się,że Grubołysym był Oleksy na dobranoc czytano mi 'Klechdy,starożytne podania i powieści ludu Polskiego i Rusi'Wójcickiego,to było najgorsze..bajki pod tytułami typu 'Dżuma','Trzy niewidy','Zmora',Strzyga',coś o dziewczynie cichej,która zabijała dzieci dotknięciem czarnego pręta się tam znalazło..pogo istne po tym było

Ja to miałem zawsze z zapachem paliwa lotniczego...zreszta mam to do dziś....

Ale spaliny lotnicze mają taki słodkawy zapach, średnio przyjemny...

_________________
Youtube

bałem się przechodzić przez kładkę nad torami jak się idzie na perony, myślałem, że wylecę przez dziury, które są w siatce, zawsze kurczowo łapałem się rodziców. w podstawówce mi przeszło.
no i uwaga...proszę się nie śmiać! uwielbiałem jeść...stokrotki...było takie miejsce w Oleśnicy (teraz tam stoją domy i księgarnia) gdzie rosło duuużo stokrotek. Najpierw obrywałem listki, a potem zjadałem żółty środek, choć listki czasem też raczyły mój żołądek mniam!

_________________
kocham cię extra mocno, kocham cię luksusowo

a jak one smakują?

_________________
...nie muszę wygrywać, wolę kwiatki zrywać.

nie pamiętam jadłem chyba do 5,6 lat. Ale z tego co pamiętam to takie były słodko-gorzkie. Będę musiał sobie przypomnieć jak smakują, ale do wiosny trzeba troszeczkę jeszcze poczekać. Ale nie szkodziły na żołądek, więc polecam

_________________
kocham cię extra mocno, kocham cię luksusowo