|
Weekend po Bożym Ciele zapowiada mi się w tym roku ciekawie i muzycznie, i towarzysko, i trochę też planszowo. Przywodzi mi on wspomnienie tego samego weekendu rok temu, bardzo intensywanego, ale wtedy przede wszystkim planszowo.
Miał wtedy być koncert Budzego w Szczecinie. Kupiłem wcześniej bilet na koncert i na pociąg i załatwiłem sobie nocleg u rodziny. Koncert został odwołany z powodu małego zainteresowania, ale skoro już miałem bilet na pociąg i nocleg, to dzień przed Bożym Ciałem pojechałem odwiedzić kuzyna. Ten też jest grający, więc prosto z dworca poszliśmy do lokalu, w którym Szczecinie się gra. Wkrótce zeszli się jego koledzy. Zaczęliśmy od lekkich rzeczy: Blefuj, List miłosny. Mieliśmy już przejść do czegoś konkretniejszego, ale nie sprawy przybrały niespodziewany obrót. Jakiś nieznany nam człowiek podszedł do naszego stolika i zaproponował nam partię w grę, którą przyniósł - Eclipse. Pierwszy raz w to grałem, ale mam nadzieję, że będę mógł jeszcze kiedyś to przeżyć. Gra zajmuje cały duży stół. Jest w niej mnóstwo elementów - przede wszystkim jeśli chodzi o rozwijanie technologii i budowę jednostek, tak że na początku trudno wszystko spamiętać, zanim po kilku rundach staje się jasne, gdzie co się zaznacza. Przez kilka godzin toczyliśmy więc emocjonującą walkę o kosmos. Skończyliśmy o północy, tak że obsługa musiała czekać, aż wszystko spakujemy, żeby zamknąć lokal.
Następnego dnia planowałem, zanim jeszcze odwołano koncert, pójść do kościoła i na procesję, a resztę czasu do pociągu spędzić z rodziną. Odwołanie koncertu niczego nie zmieniło. Był to czas w części spędzony na graniu z kuzynami, ale nie tylko, bo między innymi także na walkach na broń otulinową w parku. Poznałem wtedy Korsara oraz Książąt Florencji, do których również od tego czasu nie miałem okazji wrócić. Choć Książęta są tytułem bardziej rozbudowanym, to jednak tego Korsara - dobrą, krótką karciankę - chętniej bym sobie odświeżył.
W piątek, jak to w piątek, miałem po pracy spotkanie w bibliotece. Teraz już pamięć może mnie zawodzić, ale zapamiętałem z tamtych dni, że co drugi dzień grałem w dużą, poważną grę. Wtedy to była chyba partia w Lewis & Clark i to dwuosobowa, bo więcej nikt nie przyszedł. Od zeszłego roku, kiedy to sobie ją kupiłem, myślę, jak ją wcisnąć do piątki ulubionych gier.
Od soboty znów zrobiło się intensywnie, bo pojechałem do Gdyni na Gramy. W tym roku nie jechałem na to, bo w tym samym czasie miałem bliżej nie mniej ciekawą imprezę planszówkową. Rok temu pojechałem. Wkrótce po wejściu na halę spotkałem kolegę i wspólnie z nim i jego kolegą rozegrałem partię w Zamki szalonego króla Ludwika. Po jednej partii trudno mi coś o niej powiedzieć. Miałem bardzo słaby wynik i zero pomysłu, jak w tę grę grać dobrze. Potem koledzy namówili inną grupę, żeby się do nas przyłączyła i do końca dnie na stół trafiały już tylko lekkie gry: Mamy szpiega, Fluxx, Time's Up, Koncept, Tajniacy i może jeszcze jakieś inne. Tak przez cały dzień. Bawiłem się bardzo dobrze, zwłaszcza przy różnego rodzaju wariantach kalamburów. Nie jestem może bardzo dobry w tego rodzaju zabawach, ale za to mogłem obserwować w naszej grupie prawdziwych mistrzów pokazywania i zgadywania.
Brak dużych gier zrekompensowały mi wydarzenia drugiego dnia Gramy. Wszedłem na halę, gdy tylko zaczęli wpuszczać ludzi i zaraz podłączyłem się do grupy nieznajomych, którzy przymierzali się do czegoś, co mogło pasować do mojego gustu. Był to całkiem przyjemny Klub utracjuszy. Trochę się stałem dla nich ciężarem, bo musieli się przez to ograniczać do gier pięcioosobowych, ale jest w tej kategorii, z czego wybierać. Gorzej by było, gdybym był szósty, ale pewnie po prostu nie przyjęliby szóstego gracza i znalazłbym inną grupę. Potem znów Tajniacy, bo tamci chcieli to poznać, a jak akurat w dzień wcześniej się nauczyłem w to grać. Jako następną wybrali Kawernę. Gra jest niezwykła. Jest to jeden z tych gigantów, gdzie gracz ma zawsze dziesiątki opcji. Po kilku godzinach kombosy życia same się składają. Szło mi całkiem dobrze, ale nie dokończyłem partii i poszedłem na pociąg. Od tego czasu tylko jeszcze jeden raz zagrałem w Kawernę, ale już, jak to powinno się robić, pełną partię.
_________________
Czuję tu zapach chrześcijanina
|
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
).
Zajęcia były chyba bardzo udane.
)